PROGRAM TASARIMI YAKLAŞIMLARl

Eğitim programları tasarımlannı geliştirmede genelde üç temel yaklaşım izlenmektedir.

1)Konu Merkezli Program Tasarımları

2)Öğrenen Merkezli Program Tasanmlan

3)Sorun Merkezli Program Tasarımları

1)Konu- Merkezli Program Tasarımlan

Eğilim uygulamalarında en yaygın kullanılan bir tasarım şeklidir. Okullarda uygulanan eğitim programlarının büyük bir çoğunluğu bu tasarım yaklaşımıyla düzenlenmiştir. Bu yaklaşım dört ana şekilde görülür.

Konu Tasarımı: Aklın, insanı farkh kılan bir, unsur olduğuna ve bilginin aranması ve elde edilmesinde buna gerek olduğuna inanılmasıdır.

Disiplin Tasarımı: Bu yaklaşımda eğitim programı, akademik disiplinler üzerinde yoğunlaşmasına karşın, aslı yine de konu tasarımı ile aynıdır. Bu yaklaşımda konuların ne şekilde verildiği ve hu bitgilerin nasıl kullanılabileceği önemli görülmektedir.

Geniş Alanlı Tasarım: Konuları mantığa uygun bir şekilde bir araya getirmektir. Bu şekilde farklı dersler olan coğrafya, ekonomi, politika, antropoloji, sosyoloji ve tarih bir araya getirilerek sosyal bilgiler dersi oluşturulur. Ülkemizde de son ilköğretim (1-8) programlarında Tarih ve Coğrafya, Sosyal Bilgiler adı altında birleştirilmiştir. Daha çok ilk ve orta okullarda uygulanmaktadır.

SüreçTasarımı: Her konu için ayrı ayrı öğrenme yollarını düzenleme yerine, tüm konular için ortak bir öğrenme yolunu ön plana çıkaran bir tasarım yaklaşımıdır. "Eleştirici düşünce" bu yaklaşımın en önemli ürünlerinden biridir. Burada amaç, öğrencinin en iyi şekilde nasıl öğreneceğidir.

2)Öğrenen Merkezli Tasarımlar

öğrencinin programın merkezi olduğu ve her konunun ona göre düzenlenmesi gerektiği görüşüdür. Programın öğelerinin organize edilmesinde hareket noktası öğrenci ilgi ve ihtiyaçlarıdır.

Cocuk Merkezli Tasarımlar: Ûğrencinin ilgisi ve ihtiyaçları ön plandadır. "kişi yaşadığını öğrenir" görüşü, bu yaklaşımın ana düşüncesidir. Sadece etkin, hedeflere dayalı ve deneyim içerisine kök salan öğrenme, istenilen davranışlara dönüşebilir.

Yasantı Merkezli Tasarımlar: Çocukların ihtiyaçları ve ilgilerinin önceden tasarlanamayacağı fıkri ön plandadır. Bu nedenle eğitim programı tüm ihtiyaçları önceden belirlemez, bizzat öğretmen her öğrenciye uygun olanı.uygulama alanında vermelidir.

Romantik (RadikaO Tasarımlar: Savunucuları okulun işlev ve İşgörüsünün tamamen gözden geçirilip değiştirilmesinin gerektiğini ileri sürmüşierdir. Bu tasarımcılardan Pestallozzi "kişiler kendilerini en iyi kendi doğatarında bulabilir" demiştir. Kimi savunucuları daha da ileri giderek, velilere çocuklarım okula hiç göndermemelerini, çünkü bizzat okulların öğrencinin gelişmesini engelleyici olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Hümanistik Tasarımlar: Bu tasarımcılar, hümanistik psikolojiyi ön planda tutmuşlardır. 50′li yılların davranışsal psikolojisi ve eğitim programı tasanmlarına tepki olarak ortaya çıkmıştır. Bu psikolojik yaklaşımda insan davranışı basit bir etki-tepki ilişkisinden çok daha karmaşık olduğu ileri sürülmüştür.

3)Sorun Merkezli Tasarımlar

Sorun merkezli tasarımlar öğrencilerin toplumsal sorunları, ihtiyaçları, ilgi ve yetenekleri üzerinde durur. Bu tasarımcılar hayatın gerçek problemlerini ön planda tuttukları için kişinin durumunu da göz önünde bulundururlar.