Annesi hasta yatağında son anlarını yaşarken, yüreği kan ağlayan oğlu başucunda, onun için hisseden gönüllere annenin ne demek olduğunu anlatacak, gören gözleri yaşlara boğacak bir şiir yazıyor.
Kendisi için ömrünü adayan annesine tüm içtenliği ile hüzün gözyaşları dökerek bu şiiri yazan evladı saygıyla anıyorum. Bu şiiri ilk olarak geçen sene televizyon seyrederken şarkı olarak duymuştum. Bu e-postayı gönderdikten sonra anneme okuyacağım…
ANNE
Sarmaşık çiçeği soluyor anne
Herhalde son akşam oluyor anne
Saçında beyazlar tacındır senin
İçime bir hüzün doluyor anne.
Senden ayrılığın hayali bile,
İçime bin keder salıyor anne
Ne zaman bir hicran şarkısı duysam,
Gözlerim meçhule dalıyor anne.
Hergün bir yolcu yürür sonsuza
Bu hicran şu kalbe sığmıyor anne
Sonbahar rüzgarı savurduğu an
Sararmış bir beniz kalıyor anne.
Senden ayrılığın hayali bile
İçime bin keder salıyor anne
Ne zaman bir hicran bestesi duysam
Gözlerim meçhule dalıyor anne.