MİDE

Mide, özofagusun sonuyla duodenumun (onikiparmak bağırsağı) başlangıcı arasındaki bağlantıyı sağlamaktadır. Sindirim kanalının en geniş bölümü Midedir. Yeni doğan bir çocukta Midenin kapasitesi 30 mililitre iken bu kapasite ergenlik çağında 1000 mililitreye kadar çıkar.

Midenin iki deliği, iki yüzü ve iki de kenarı bulunmaktadır. Midenin ilk deliği Mide ile özofagusun ağızlaştığı noktadadır. Buna “kardia deliği” denir. kardia deliği 11. sırt omuru hizasındadır. Göğüs ön duvarından 10 cm derindedir.

Kesici dişlerden uzaklığı 40 cm kadardır. özofagusun sol kenarı kardia deliği hizasında Midenin sol kenarı ile dar bir açı yaparak birleşir. Bu bölüme “kardia çentiği” denir. kardia çentiği düzeyinin üstünde kalan Mide bölümüne “fundus” adı verilir. Midenin diğer bölümüne “pilor deliği” denir. pilor deliğinin karın ön duvarındaki izdüşümü vücudunun orta-dikey hattının 1. omurundan geçen yatay hat kesişme noktasının 1-2 cm sağındadır. Mide boşluğu aracılığıyla duodenum boşluğuna bağlanır, yukarıda da kardia deliği aracılığıyla özofagus boşluğuna bağlanmıştır.

Genel bir kural olarak, daha doğrusu normal koşullarda besinlerin akışı özofagustan Mideye, Mideden de duodenuma doğrudur. Ancak bu değişmez bir kural değildir. Mideye doğru olan geri akıma “regürjitasyon” denir. Bu Mideden özofagusa doğru da olabilir. Diğer bir anlatımla, sindirim kanlında besinlerin normal yollarının tersine olarak, bir bölgeden başka bir bölgeye geri geçmelerine regürjitasyon denir. Bu normal bir olay değildir. Midenin iki kenarının bulunduğunu belirtmiştik. Bu kenarlardan biri Midenin sağında, diğeri de solunda bulunmaktadır. Sağdaki kenara “küçük kenar”, soldakine de “büyük kenar” denir.

Midenin küçük kenarı Midenin sağında kardia ile pilor delikleri arasında uzanmaktadır. Küçük kenar, yukarıdan aşağı doğru bir süre özofagus sağ kenarıyla aynı doğrultuda devam ettikten sonra, kendi üzerinde sağa doğru açılaşarak devam eder. Bu açılaşmanın en keskin olduğu bölgeye “angular insisura” denir. Midenin solunda bulunan büyük kenar, küçük kenardan 4-5 kat daha uzundur.

Mide boşken duvarları birbirine değer. Boş durumdaki Midenin duvarlarını, duruşu gereği üst ve alt olarak adlandırmak gerekir. Oysa Mide dolu olduğunda ön duvar “üst”, arka duvar da “alt” duvar olmak üzere durum değiştirir. Bu nedenle Midenin bu iki durumunu da tanımlayan şu terimler daha uygundur: “ön-üst duvar” ve “arka-alt duvar”.

Midenin iç yüzü incelendiğinde, Mide duvarlarının Mide boşluğuna doğru çok sayıda kıvrımlar biçiminde çıkıntılar yaptığı görülür. pilor deliğinin çevresinin de pilor kanalının duvarından kaynaklanan bir çıkıntıyla kapandığı görülür. Bu çıkıntı Midenin “pilor sfinkteri”ne bağlıdır. pilor sfinkteri Midenin bu bölgesinde kasların kalınlaşarak oluşturdukları bir büzgendir.