İncinsen de incitme

Bir gün bir taksiye atladım ve havaalanından hareket ettik. Sağ
şeritte yol alırken siyah bir araba park ettiği yerden aniden yola,
önümüze cıktı. Taksi şoförü sert bir şekilde frene bastı, kaydı ve
diğer arabaya çarpmaktan milim farkıyla kurtuldu. Diğer arabanın
sürücüsü camdan basını çıkartıp bağırmaya ve küfretmeye başladı.
Taksi şoförü ona gülümsedi ve içten bir şekilde el salladı. Ve
gerçekten çok arkadaşçaydı.

Taksiciye sordum:

‘Neden bunu yaptınız? Adam neredeyse arabanızı mahvedip ikimizi de
hastaneye gönderecekti. ‘

Taksi şoförü bana, simdi ‘Çöp Kamyonu Kanunu’ dediğim şeyi öğretti.
Şoför pek çok insanin çöp kamyonu gibi olduğunu açıkladı:

‘Birçok insan her tarafta çöp dolu olarak dolaşıyor. Bunlar
kızgınlık, öfke ve hayal kirikliği dolular. ‘Çöpleri ‘ biriktikçe
onu bırakacak bir yere ihtiyaç duyuyorlar ve bazen sizin üzerinize
bırakabilirler. Sakin kişisel olarak üstünüze almayın. Sadece
gülümseyin, onlar için iyi şeyler temenni edin ve yolunuza devam
edin. Onların ‘çöpünü’ alıp işyerinize, evinize veya sokaktaki diğer
insanlara dağıtmayın.İsin ana fikri su ki, basarili insanlar,
bu ‘çöp kamyonlarının’ günlerini mahvetmesine ve ellerine
geçirmesine izin vermezler. Hayat, sabahları pişmanlıklarla uyanmak
için çok kısa; dolayısıyla ‘size iyi davranan insanları sevin, iyi
davranmayanlar için de dua edin.’ Hayat, %10 onunla ne yaptığınız; %
90 onu nasıl alıp karşıladığınızdır. Ne demiş atalarımız: ‘İncinsen
de incitme…’

‘Yüzünü güneşe dönen insan gölge görmez.’