Hiç Bir Zaman Hiç Bir Şey İçin Geç Değildir…

Yaşadığı şehirden, bulunduğu ortamdan, kısacası yaşantısından sıkılan kırk yaşlarında bir adam, cebindeki az miktar para ile yanına hiçbir şey almadan bulunduğu kenti terk edip daha önce hiç bilmediği bir ülkeye gitmiş. Oraya henüz alışmaya çalışırken birden bir ses duymuş. Bir çığırtkan, avazı çıktığı kadar meydanda bağırıyormuş.
- Tiyatro! Gelin! Kaçırmayın! Bu akşam Tiyatro!…

Adam hayatında hiç tiyatroya gitmemiş ve inanılmaz derecede merak etmiş. Biletin nereden alındığını öğrenmiş. Bilet fiyatı cebindeki tüm para kadar olmasına rağmen hiç tereddütsüz bileti almış. Başlamış merakla oyunu izlemeye… Oyun bitmiş, herkes dağılmış ve bizim meraklı izlediği muhteşem oyun karşısında kala kalmış. Temizlikçi artık salonu terk etmesi gerektiğini söylediğinde.

Adam :
- Beni müdürünüze götürür müsünüz?
Onunla bir şey konuşmam gerek…demiş. Seyrettiği oyunun etkisinde müdür ile konuşmuş ve ne olursa olsun, ne iş olursa olsun buranın bir parçası olmak için çalışmak istediğini belirtmiş . Müdür adama çok şanslı olduğunu, şu sıralarda bir temizlikçi aradığını fakat önce onu denemesi gerektiğini belirtmiş ve denemek üzere aylardır el değmemiş bir kütüphanenin temizlemesini istemiş.

Tiyatro aşkının verdiği şevkle temizlik beklenenden kısa sürede bitmiş. Müdür odayı görmeden adamın samimiyetine inanmamış. Onu diğerleri gibi işi savsaklayan biri sanmış. Fakat gördükleri karşısında hayretler içinde kalmış. Aylardır içeriye girilmeyen oda gıcır gıcır oluvermiş.
Müdür bu çabuk ve becerikli adamı işe almaya karar vermiş.
- Tamam seni işe alıyorum
- Fakat benim yatacak yerim yok.
- O zaman burada yatarsın ve işe daha erken başlarsın.

İstediği olan tiyatro tutkunu, huzurlu bir şekilde odayı terk ederken
Müdür:
- Adın neydi senin buraya yazalım… demiş.

Aldığı cevap ise;
- William! William Shakespeare!… olmuş.

Gökten elmalar düşmüş…
“Asla geç değildir..!” derken neye, niçin başladığını bilenlerin başına…!