Geçer

Ömr-i fani gibidir , gün de geçer , dem de geçer ,Izdırabın sonu yok sanma , bu alemde geçer ,

Devr-i şadi de geçer , gussa-i matem de geçer ,Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer ,
Gece gündüz yok olur , an-ı dem adem de geçer ,
Çağlıyan göz yaşı mı , yoksa ki hicran seli mi ?Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi ,

Çevrilir dest-i kaderle bu şu’unun filimi ,İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi ?
Ney susar , mey dökülür , gulgule-i Cem de geçer ,
Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan .İbret aldın , okudunsa şu yaman dünyadan ,

Önü yokdan , sonu boktan , bu kuru da’vadanNiyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan ,

Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer .
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küreNe şeriat , ne tariykat , ne hakiykat , ne türe ,

Ma’rifet mahkemesinde verilen hükme göre ,Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre !

Cennet iflas eder , efsane-i Adem de geçer .
Girmemiştir bu avalim , bu bedyi’ gözüne.Serseri Neyzen’in aşkınla kulak ver sözüne ,

Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne ,Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
Hak olur pir-i mugan , sohbet-i hemdem de geçer.

Neyzen Tevfik