ÇOK GÜZEL BİR BAKIŞ AÇISI

–>> Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi
–>> duymadığından korkuyormuş ve
–>> karısının işitme cihazına ihtiyaç duyduğunu düşünüyormuş.
–>> Ona nasıl yaklaşması gerektiğinden emin değilmiş.
–>> Bu durumu konuşmak için aile doktorunu aramış; doktor adamın
–>> karısının ne kadar
–>> duyduğunu anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiş.
–>> “Yapacağın şey şu, karından 40 adım ileride dur, normal bir
–>> konuşma tonuyla bir
–>> şeyler söyle; eğer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı şeyi
–>> tekrarla,
–>> sonra 20 adım;
–>> cevap alana kadar aynı şeyi tekrarla”
–>> O akşam karısı mutfakta akşam yemeğini hazırlarken adam işlemi
–>> uygulamaya koymuş.
–>> 40 adım uzaklıktan karısına normal bir konuşma tonuyla seslenmiş
–>> “Hayatım bu akşam yemekte ne var?”
–>> Cevap yok
–>> Mutfağa biraz yaklaşmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiş ve soruyu
–>> tekrarlamış “Hayatım bu akşam yemekte ne var?”
–>> Gene cevap yok
–>> Mutfağa biraz daha yaklaşmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuş
–>> “Hayatım bu akşam yemekte ne var?”
–>> Hala cevap yok
–>> Adam mutfağın kapısına gelmiş artık mesafe iyice azalmış ve –>>
–>> soruyu
–>> tekrarlamış
–>> “Hayatım bu akşam yemekte ne var?”
–>> Gene cevap alamamış
–>> Bu sefer karısına iyice yaklaşmış ve aynı soruyu tekrar sormuş
–>> “Hayatım bu akşam yemekte ne var?”
–>> “Hayatım beşinci kez söylüyorum, Tavuk”
–>>
–>> Hikayenin ana fikri:
–>> Belki de genelde düşündüğümüz gibi problem daima karşımızdaki
–>> kişilerde olmayabilir.
–>>
–>> Aynı dili konuşanlar değil,
–>> Aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilir.
–>>

Mevlana