AŞIK VEYSEL

Asiklik geleneginin unutulmaya yüz tuttugu bir zamanda ortaya çikan ve 20.yüzyil Türk Halk siirinin önde gelen simasi olarak kendini kabul ettiren Asik Veysel Satiroglu, 1894 yilinda Sarkisla ilçesine bagli Sivrialan köyünde dogmustur. Babasi Karaca Ahmet, annesi Gülüzar Hatun’ dur.

7 yasina geldiginde gözünün birini yakalandigi çiçek hastaligindan kaybetti. Diger gözüne perde indi. Çok geçmeden iki gözünüde kaybetti. Oyalanmasi için babasi Asik Veysel’e bir saz aldi. Çamsihli Ali ve Molla Hüseyin adli saz ustalarindan dersler aldi. Önceleri Pir Sultan Abdal, Yunus Emre, Asik Kerem, Asik Erzurumlu Emrah gibi ustalarin türkülerini söyledi. 1933 ‘te Cumhuriyetin 10. Yili için yazdigi destaninin yayinlanmasi ve Sivas Asiklar Bayramindaki basarisi dikkat çekti. Ahmet Kutsi Tecer’in de yardimlariyla Veysel kirk yasindan sonra kendi eserlerini vermeye basladi. Çesitli Köy Enstitülerinde saz ögretmenligi yapti. Asik Veysel, Iki kez evlendi. Iki ogul, dört kiz babasidir. Siirlerinde yurt sevgisi, kardeslik, birlik ve okuma sevgisini isledi. 21 Mart 1973 tarihinde "Sadik Yarim" dedigi kara toprakla kucaklasti.

1952 yilinda Istanbul’da büyük bir jübilesi yapilan Asik Veysel’e 1965 yilinda Türkiye Büyük Millet Meclisi, " Ana dilimize ve Milli beraberligimize yaptigi hizmetlerden dollayi " özel bir kanunla hizmet tertibinden aylik baglanmistir.

Dörtlüklerden Bazilariyla Söyle Sesleniyor Asik Veysel

Sivas ellerinde sazim çalinir

Çamli beller bölük bölük bölünür

Yardan ayrilmisam bagrim delinir

Katip arzu halim yaz yare böyle.

Kadilar müftüler fetva yazarsa

Iste kement iste boynum asarsa

Iste hançer iste kellem keserse

Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan.

Asik VEYSEL Şiirleri

Aglar Veysel Çikmaz Sesi

Ah cektikce erir gider

Yuregimin yagi benim

Seni gorsem durur gider

Dillerimin bagi benim

Gam leskesi saf saf oldu

Hep sozlerim bos laf oldu

Senin yolunda mahv oldu

Gencligimin cagi benim

Ah belimi buken oldu

Gurbet bana diken oldu

Alti aydir mekan oldu

Dibi kirkkiz dagi benim

Sensin derdine dustugum

Hayal oldu konustugum

Her gun yedigim ictigim

Icerimde agu benim

Aglar VEYSEL cikmaz sesi

Gine costu gam deryasi

Garip gonlumun yaylasi

Guzel husnun bagi benim

Aglayi Aglayi Vardim Pinara

Aglayi aglayi vardim pinara

Kirli yagligimi yuvermediler

Herkes destisini doldurdu cikti

Bana da bi damla su vermediler

Elimde bir kadeh vardim kurnaya

Hucum eylediler bana vurmaya

Elimdeki kadehimi kirmaya

Tutular bir kaci koyvermediler

Al bu kadehini kaldir dediler

Gozunun yasiyle doldur dediler

Bir fincan su verdik bildir dediler

Sanki ya verdiler ya vermediler

Calistim kadehim dolduramadim

Kimseye halimi bildiremedim

Gonlumun arzusunu aldiramadim

Dilegim hekime deyvermediler

Veysel bu sitemler canimi yakti

Guzellerde eda yoktur naz kalkti

Herkes uc besini aldi birakti

Beni de bir kere evermediler

Dostlar beni hatirlasin…

Ala Gözlü Benli Dilber

Ala gozlu benli dilber

Bir gun gelsen bize dogru

Seni sevdim can u dilden

Cekme kendini naza dogru

Ne pervam var ne de perdem

Sanma beni hali bir dem

Soyler seni teller her dem

Kulak versen saza dogru

Asika zulfukar isen

Gulsende gule zar isen

Hakikatli bir yar isen

Ben geleyim size dogru

Gonulleri bir edelim

Gayrileri biz nidelim

Ikimiz de bir gidelim

Yuruyelim ize dogru

Bir gun icin feryadi zar

Bulbul eder her dem seher

Ac sinemi gel gor ne var

Artti derdim yuze dogru

Kafi derdim bir derd katma

Veysel’i yabana atma

Kerem eyle cok uzatma

Kavusalim yaza dogru.